Terminy warsztatów Paverpol

Warsztaty - Niechorz, czyli w Bohaczykowie w każdej znanej mi dziedzinie rękodzieła, a znam ponad 30, liczyłam ostatnio.
Chętnie poprowadzę warsztaty w miejscu Waszego zamieszkania.


sobota, 16 kwietnia 2016

Kartonaż

technika pracy z tekturą. Można za jej pomocą wykonać ogrom różnych rzeczy - pudełka, okładki, notesy a nawet meble.
Ja przeważnie sięgam po nią, gdy potrzebuję pudełko w konkretnym wymiarze, a akurat takim gotowym nie dysponuję.
Sięgam po nią również wtedy, gdy chcę coś opakować wyjątkowo - czyli inaczej... nie tak jak w gotowca.
Sięgam również wtedy gdy prowadzę warsztaty z tej techniki, lub ją wykorzystuję do innej.
Tym razem zadziałały dwa przypadki. Nie miałam stosownego gotowca i chciałam, aby było po mojemu.
Sięgnęłam więc, po kartonaż. Czyli rozpisałam wymiary, docięłam odpowiednie kawałki tektury, posklejałam pudełko i okleiłam tapetą i lnem.
Mam teraz idelane w wymiarze pudełko do zapakowania tamtego wisiora. Robiłam go właśnie po to, aby podarować przyjaciółce.

Dzisiaj wykonałam opakowanie ... mam jeszcze trochę czasu, ale już wiem, że jak odkładam na ostatnią chwilę to potem robię po nocach.

Oto rzeczone pudełko... całość oklejona tapetą, na wierzchu kwadrat oklejony lnem, w tonacji lata.


Wewnątrz też dno oklejone lnem, ale bardziej stonowanym, wygląda to myślę bardziej elegancko.
Lepiej pasuje do tego co ma być w tym pudełku.


A tak wygląda wisior w opakowaniu... będzie jeszcze lniane coś do zawieszenia wisiora ... ale to już obędzie się bez pokazania.


No i zapakowane :)


Pozdrawiam serdecznie ... patrzę za okno i cieszę sie ogromnie, bo nareszcie PADA!



niedziela, 10 kwietnia 2016

Koty, koty,

koty wszędzie ... co to będzie, co to będzie ...
Dwa spokojne, stateczne ... chyba zakochane. Jeden wariat absolutny ... biega, skacze robi raban. Nawet fiołki poszedł wąchać :)

Proszę Państwa oto kot ... a w zasadzie dwa koty, a prawdę mówiąc trzy.
Zobaczcie... jak ten z tyłu spogląda na tego z przodu ... no i to zawstydzenie tego z przodu.
Który to pani kota, a który to pan kot? 
Nie mam pojęcia ... ale co to za różnica.


Proszę, proszę chwila minęła, od jednej fotki do drugiej i już przytulańce...
Prawda, że ładna z nich para.


A ten, wariat absolutny... nawet nie spogląda na tych zakochanych ...
niech patrzą sobie w oczęta, nie jego sprawa.
On biega, ogląda,
na pewno nie zniknie nawet w najbardziej kolorowych kwiatach ;)


Fiołki wyraźnie mu się spodobały... 


Zakochane to drut, karton, gazety, klej z mąki i masa papierowa...
Wariat to drut i gazeta i klej z mąki.

Pozdrawiam ... jestem przygotowana do zajęć z papier mache...


sobota, 9 kwietnia 2016

W lipcu

2015 roku wykonałam cztery główki. W zasadzie wtedy je tylko wyrzeźbiłam w runie. No i sobie tak leżały. W końcu niedawno powstał Hieronim ... może pamiętacie. Jego głowa była jedną z tych czterech.
Potem je pokryłam materiałem i znów sobie leżały. Dzisiaj postanowiłam do nich zajrzeć ... a skoro zajrzałam, to nie mogłam ich tak ot sobie odłożyć ... no bo jak to?
Oczywiście nie było szans, aby dzisiaj powstała lalka ... bo to postanowienie naszło mnie wieczorową porą - czasu za mało. ;)
Ale nadać tym główkom charakteru mogłam ... dlaczego nie :)
Wyjęłam farby, wzięłam pędzelek i rozpoczęłam to co lubię bardzo :) czyli malowanie.
Główki ożyły ... patrzą teraz na mnie ... nie mogę ich schować, chyba rozumiecie :)
Myślę, że nie mam wyboru i będę musiała dodać im w krótkim ( no może nie od razu ) czasie ciała, nie dadzą mi spokoju, gdy tak będą na mnie patrzyły ;)

Oto moje trzy główki dla kolejnych lal :) 
Każda inna, każda z innymi emocjami i w różnym wieku...
A może zechcecie coś o nich mi napisać?
Może opowiecie jakie mogą być?
A może nadacie im imiona? 
Na razie są bezimienne ... na pewno dostaną swoje imiona, jak z nimi pobędę trochę... 
Ale z wieką przyjemnością poczytam, co o nich mi napiszecie :)


Pozdrawiam serdecznie :)

piątek, 8 kwietnia 2016

Kolejne tulipany

w absolutnie wiosennej tonacji.
Tym razem na jedwabiu. Konkretnie na szalu. Szczerze mówiąc to się zastanawiam, czy nie trza było zdecydować się na same żółte lub same różowe itp... Czy nie "przefajniłam" z kolorami.
Ale z drugiej strony jak wiosna, to wiosna :)
Kolorów nam brak w końcu ... niech będzie kolorowo :)

Zobaczcie sami ... 


ciązko jest sfocić jedwabny szal lub chustę nie mając pod ręką jakiejś Maryśki albo Zośki :)


stąd kilka zdjęć...


I jeszcze na ramie przed praniem :) 


Pozdrawiam wiosennie ... 
Za każdy pozostawiony komentarz dziękuję, są dla mnie ważne :)



środa, 6 kwietnia 2016

Kolejne długie, wąske i do tego małe

płótno wykorzystane. Gdyby było duże to pomimo nietypowego formatu możnaby pewnie więcej poszaleć ... a tak, to ponownie kwiaty.
Mam jeszcze trzecie ... spokojnie tak od razu nie będzie kolejnych kwaitów ;)
Tym razem padło na irysy ... poszłam wczoraj na zajęcia z rysunku i malarstwa, oczywiście po raz kolejny zabrałam to nietypowe wymiarowo płótno. Zdaje się, że po raz trzeci. Poprzednio miałam na czym ( bo zabrałam to płótno ), miałam czym, ale nie miałam z czego. Tym razem nadal nie miałam z czego, bo sobie nic nie poszukałam... a na zajęciach malujemy przeważnie z czegoś - np. ze zdjęcia.
Ponieważ już mi było głupio, że po raz kolejny przyszłam i nie maluję ... tylko się przechadzam i podpatruję jak sobie radzą inni... to postanowiłam jednak coś wykonać.
Znalazłam jakieś zdjęcie irysa u koleżanki ... nie do końca mi pasował ... ale w końcu miał mi posłużyć jedynie jako przypomnienie jak wygląda irys ;) I tak było, bo ani kolorystycznie nie jest taki jak tamten, kształt też odbiega od pierwowzoru. Zresztą nie zabrałam tego wydruku do domu ( chociaż w domu miałam skończyć obraz), bo nie był mi do niczego potrzebny.
Tak też to zdjątko potraktowałam... Szybkimi ruchami pędzla zaznaczyłam sobie mniej więcej co, gdzie i dlaczego ;)
Na tym etapie ... czyli szkicu pozostałym uczestnikom zajęć moja praca się podobała, a czym dalej to coraz mniej :) bo coraz bardziej zaczęła odbiegać od tego co na zdjęciu, zresztą miała kilka różnych kompletnie różniących się wersji. A to dlatego, że ja gdy maluję bawię się kolorami, farbami, narzędziami itd. Stosuję wszystko co się da ... pędzle, szpachlę, szmatę, palce itd. Robię to tak długo, aż osiągnę efekt mnie zadowalający.
Dlatego co chwilę praca nabiera innego wyglądu ... niekiedy ścieram fragmenty tego co już wykonałam i maluję ponownie, niekiedy praca na jakimś środkowym etapie wygląda okropnie po prostu - tak było i tym razem. To jest zaleta farb olejnych ... z akwarelą, farbami do jedwabiu a nawet akrylami tak się nie da. Wykorzystuję więc do cna tę zaletę olejów.
Pracuję jednocześnie z całym płótnem, więc jak zmienię jeden jego element to okazuje się, że inny teraz nie pasuje do całości, wtedy zmieniam ten itd.
Często zdarza się, że to co ktoś widział gdy zaczynałam, komletnie nie zgadza się z tym co jest na końcu.
Zdaje się, że i tym razem tak jest. Wczoraj gdy wszyscy wychodzili, zgodnie stwierdzili, że na początku było lepiej ... ja zostałam trochę dłużej ( aż mnie pani zamykająca obiekt poprosiła o wyjście - tak się umówiłyśmy ). Nadal sporo mi nie pasowało... wiedziałam, że pójdzie w ruch ściera.
Nie wiedziałam tylko kiedy :)
Wieczorem jakoś mi nie bylo do spania ... stwierdziłam, że zabiorę się za tego irysa. Postawiłam na sztaludze i do dzieła. Zabrało mi to trochę nocy, ale jest mniej więcej tak jak chciałam.


A Wy co o nim sądziecie? Fakt nie widzieliście etapu szkicu ;)
Obraz ma wymiary 20 x 55 cm ... 



środa, 30 marca 2016

Powstała w trudach i bólach

jakoś mi nie szła. Nie jestem z niej do końca zadowolona ... teoretycznie mogłabym ją pomęczyć jeszcze, ale chyba mi się nie chce ;)
Mowa o rzeźbie z masy papierowej, tej od główki, którą dawno temu pokazałam z dwoma kapeluszami do wyboru.
Wygrał oczywiście ten "na lata 20, lata 30 " i w tym stylu dokończyłam dzieła. Mam co prawda sporo wątpliwości, czy utrzymałam się w tym stylu... ale co tam... jest jak jest.

Kobieta w podróży ... w latach 20 latach 30 ...

Gdzie jest ten człowiek, który miał mnie odebrać z dorca?
Ciocia Klara mówiła, że będzie na mnie czekał! A tu kompletnie nie widać nikogo.
Mam nadzieję, że nic nie stało się u wujostwa.
Stoję i czekam... pociąg już dawno odjechał...


Czas mija... nikt nie wyszedł chyba po mnie.
Oby tylko było to wynikiem pomyłki ... 
Nie ma wyjścia, muszę poradzić sobie sama.
Bagażowy ... 
Oj, na tej małej stacji chyba nie ma nikogo takiego...
Pojawił się jakiś człowiek na końcu peronu ... 
Zawołam, może mi udzieli pomocy w tej trudnej sytuacji...
A Bernard mówił, że kobieta nie powinna podróżować sama ...
Powinna, nie powinna ... w końcu jakoś trzeba to zmienić ... bo niby dlaczego nie powinna?


Pozdrawiam serdecznie poświątecznie ...
Przypominam o apelu dla Dusi trudne mieli święta a i teraz nie lżej pewnie.
Potrzebują pomocy!

wtorek, 29 marca 2016

Sama kiedyś

przeżyłam pożar swojego domu, wiem co to znaczy... wiem jak ważne jest wtedy wsparcie...


Nie chcę dużo pisać bo słowa tu niewiele dadzą. Przeklejam treść posta bezpośrednio do Dusi, której to dotyczy. Myślę, że nie ma nic przeciw temu... 
Sama wsparłam, jeżeli możecie zróbcie to również :)


Podzielcie się z Nami

Kochani jestem Wam wdzięczna za słowa pocieszenia i  chęć pomocy, tym którzy chcą podzielić  się z Nami przysłowiową złotówką podaję link do zbiórki zorganizowanej przez Nasza córkę https://pomagam.pl/pomozgrzesiowi

  
Dziękujemy za każde słowa wsparcia i każdy grosz - Dusia i Grzegorz